நான் அவளை நினைத்து அன்று இரவு கையடித்தேன். அவள் யார் என்று தெரியவில்லை. என் நண்பன் அவளை நிஜமாக காதலிக்கிரானா என்று தெரியவில்லை. என் மண்டை கொழம்பி போனது.
அடுத்த நாள் காலையில நான் என் நண்பன் கார்த்திக்கை கூப்பிட்டேன். நாங்கள் இருவரும் ஒரு டீ கடையில் சந்திக்க இருந்தோம். நான் என் பைக்கை எடுத்து சென்றேன். நாங்கள் இருவரும் வழக்கமா சந்திக்கும் டீ கடையில் சந்திட்டோம். நான் அவனிடம் அவளை பற்றி கேட்டேன்.
அவளும் கல்லூரி பயின்று வருகிறாள். இரண்டாம் ஆண்டு. அவள் நான் படிக்கும் கல்லூரியை தாண்டி தான் போவாளாம். இதை கேட்டதும் எனக்குல்லே ஒரு புன்னகை. இன்னும் ஒரு சந்தேகம் தான். இவன் அவளை நிஜமாலும் லவ் பண்றானா என்று.
நான் அவனிடம் அதையும் கேட்டேன். அவன் "என்ன மச்சி நீயும் அவளை ரூட் விட போறீயா என்று?". அவன் இப்படி கேட்டதும் நான் ஷாக் ஆகிவிட்டேன். ஏன் மச்சி இப்படி கேக்குற என்றேன்.
"உன்னை பற்றி எனக்கு நல்லா தெரியும் டா" என்றான். நான் தலை குனிந்துவிட்டேன்.
"அவ உன்னை ரொம்ப வாட்டி எடுக்குறா போல இருக்கு" என்றான்.
"ஆமாம் மச்சி எனக்கு அவ மீது ஒரு வகையான மோகம் ஏற்ப்பட்டிருக்கு" என்றேன் நான்.
" அவ நீ நினைக்கிற மாதிரி அவ்வளவு ஈசியா பிக் அப் செய்ய முடியாது. அவ மனசுல இடம் பிடிச்சா தான் உன்னால அவள நெருங்க முடியும்" என்றான்.
"நான் அவளை இதுவரை ஓக்கவில்லை. அவளை தொடவுமில்லை என்றான்".
என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. இப்படி ஒரு பொண்ணா என்று என்னை யோசிக்க வைத்தாள். அவளை மீண்டும் பார்க்க என் மனம் இப்போ வேகமா துடித்தது. அவள் மேனியில் அவளை தவிர வேரு யார் கைகளும் படவில்லை.
எனக்கு சந்தோஷமா இருந்தது. நான் அவனை பார்த்து "நீ அவள லவ் பன்ரேனு சொன்னிய டா".
"ஆமாம் நான் இன்னும் காதலிக்கிறேன். ஆனால் எல்லாம் நடிப்பு. நான் அவளை ஓக்க தான், நான் காதலிக்கிற மாதிரி நடிக்கிறேன்" என்றான்.
இதை கேட்டதும் நான் அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தேன். அவள் மேல் ஒரு அனுதாபம் வந்தது. அதனால் அவளை விட்டு விடலாம் என்று நினைத்தேன். நாங்கள் டம் அடித்து முடித்தப் பின் கிளம்பினோம்.
சில மாதங்கள் கடந்தது. எங்கள் செமஸ்டர் எக்ஸாமுக்கு நேரம் வந்தது. நாங்கள் எல்லோரும் படிப்பில் ஆர்வம் காட்டினோம். நான் சுமாரா தான் படிப்பேன். எனக்கு படிப்பு மீது அந்த அளவிற்க்கு ஆர்வம் இல்லை. ஆனாலும் தேர்வினை நல்ல முறையில் அரியர் இல்லாமல் இருக்கும் அளவிற்க்கு படிப்பேன்.
அன்று ஒரு நாள் தேர்வு நாள். காலையிலே எழுந்து தயாராகிவிட்டு என் பைக்கை எடுத்து கல்லூரிக்கு புறப்பட்டேன். வீட்டை விட்டு கொஞ்ச தூரம் போனதுமே எனக்கு ஒரு ஃபோன் கால். யார் என்று தெரியவில்லை. ஒரு புதிய நம்பர்.
ஃபோனை அதேண்ட் பன்னா ஒரு பெண்ணின் குரள். யாரு டா இது புதிய குரளா இருக்கே என்று நினைத்து யாருங்க இது என்று கேட்டேன். அவளும் நான் உங்களை பார்த்திருக்கிறேன் என்றாள்.
எனக்கு கொஞ்சம் டென்சன் ஆனது. என்ன டா தேர்வுக்கு செல்ல இருக்கிறோம் இப்போ வந்து ஒரு பெண் கடலை போடுறாளே என்று. நான் அவங்க கிட்ட அப்புறமாக ஃபோன் பன்னுங்க என்றேன்.
அவங்க உடனே இல்லே இல்லே உங்க கிட்ட நான் பேசனும் என்றாங்க.
சரி சொல்லுங்க என்றேன்.
நான் தான் ரேனு என்றாள். எனக்கு சட்டென்று நியாபகத்தில் வரவில்லை. அவள் என் ஃப்ரெண்ட் கார்த்திக் ஓட அப்படி சொல்ல துவங்கும் பொழுது நான் கண்டுப் பிடித்தேன்.
அவள் முகம் மட்டுமல்ல அவள் அழகிய உடல் வடிவமும் என் மனதில் வந்தது. சொல்லுங்க ரேனு என்றேன்.
அவங்க உடனே "எனக்கு நீங்க ஒரு உதவி பன்னனும்" என்றாங்க.
என்ன சொல்லுங்க என்றேன்.
"என் வீட்டின் அருகே ரோட் திடீரென்று ப்லோக் செய்துவிட்டாங்க. நான் சுற்றி தான் சென்று பஸ் பிடிக்க வேண்டும். அது ரொம்ப லேட் ஆகிவிடும். முடிஞ்ச நீங்க என்னை பிக் அப் செய்து விட முடியுமா" என்று கேட்டாள்.
ஆ ஆ இது தான் லக்கு என்று என் மனதுல்லே நினைத்து, சரி நான் வரேன், நீங்க எங்க இருக்கீங்க நு சொல்லுங்க என்றேன்.
நான் அவள் நிற்க்கும் இடத்திற்க்கு சென்றேன். சாதாரன் ஒரு சுடிதாரை அணிந்திருந்தாள். இன்று அவளை பார்க்க ரொம்பவும் பவ்வியமாக இருந்தது. தேர்வு எழுத போவதாலயோ? தெரியவில்லை. அவள் என்னை பார்த்து ஒரு சிரிப்பு சிரித்தால். நானும் சிரித்தேன்.
ஹாய் சாரி உங்களை ரொம்ப கஷ்த்தப்படுத்ரேனா என்றாள்.
சி சி அதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. நீங்களும் என் ஃப்ரண்ட் தானே என்று ஒரு பிட்டை போட்டேன். அவள் இரு பக்க கால்களை போட்டு கொஞ்சம் தூரமாகவே உட்கார்ந்தாள். ஆனால் கைகள் என் மேல் பட்டது.
