ਨੇਹਾ ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਜ੍ਵਾਨ੍ਹੋ ਗਈ ਸੀ ! ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕੇ ਓਹ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਤੋ ਪੇਹ੍ਲਾ ਹੀ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਯੀ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਸਾਹੇਲੀਯਾਂ ਦਾ ਕਾਫੀ ਹਥ ਸੀ ! ਨੇਹਾ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸੁਪਨੇਆਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਏਗਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਮਲ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੇਲਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਦਹੋਸ਼ ਕਰ ਦੇਗਾ ! ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਸੋਚਦੇ ਕਾਫੀ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ! ਕਦੀ ਕਦੀ ਓਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਕ੍ਯੋਂਕੀ ਓਹਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲੰਨ ਵੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ! ਪਰ ਨੇਹਾ ਨੇ ਅੱਜ ਤਕ ਕਦੀ ਵੀ ਚੁਦਾਈ ਨਹੀ ਕਰਾਯੀ ਸੀ !
ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖ ਦੇਖ ਵਿਚ ਨੇਹਾ ਵੀ ਜੀੰਸ ਤੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਤੋਪ ਪਾਨ ਲਗ ਗਈ ਸੀ ! ਓਹ ਭੀੜੇ ਕਪੜੇ ਪਾਂਦੀ ਤਾਂਕਿ ਮੁੰਡੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਵੇਖ ਸਕਣ ! ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਪੂਜਾ ਸੀ ! ਪੂਜਾ ਦਾ ਵ੍ਯਾਹ ਉਸਦੀ ਬੀ ਏ ਤੋ ਬਾਦ ਹੀ ਹੋ ਗਯਾ ਸੀ ! ਨੇਹਾ ਹਲੇ ਬਾਰਵੀਂ ਕਲਾਸ ਚ ਸੀ ! ਪੂਜਾ ਤਾ ਵ੍ਯਾਹ ਤੋ ਬਾਦ ਹੀ ਸਕੂਲ ਚ ਟੀਚਰ ਲਾਗ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸੱਤ ਵਜੇ ਹੀ ਸਕੂਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ! ਉਸਦਾ ਜੀਜਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਲਗਯਾ ਸੀ ! ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੇ ਇਕ ਸਸਤਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਘਰ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਲਿੱਤਾ ਸੀ ! ਘਰ ਕਾਫੀ ਪੁਰਾਣਾ ਸੀ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਕਾਫੀ ਛੋਟਾ ! ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜੀਜੂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਨਹਾਂਦੇ ਸੀ !
ਬਾਰਵੀਂ ਦੇ ਪੇਪਰ ਦੇਣ ਤੋ ਬਾਦ ਨੇਹਾ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾਨ ਗਈ ! ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕਾਲਜ ਵੀ ਓਥੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਸੀ ! ਜਦੋ ਓਹ ਓਥੇ ਗਯੀ ਤਾ ਜੀਜੂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਲੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ! ਨੇਹਾ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜੀਜੂ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਸੀ !
ਪੂਜਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਿਹਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇਹਾ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ! ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਖੂਬ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ! ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂ ਤਾ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਚ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਯਾ ਸੀ ਕੇ ਨੇਹਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਸੁਰੂਰ ਚੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ! ਨੇਹਾ ਆਪਣੇ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰ ਓਹਨਾ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿਚ ਸੋ ਜਾਯਾ ਕਰਦੀ ਸੀ !
ਨੇਹਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕੋਲ ਹੀ ਬੈਠੇ ਰਿਹੰਦੇ ਤੇ ਓਹਨਾ ਵਿਚ ਹੁਣ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੱਲਾ ਹੋਣੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗੀਯਾਂ ਸੀ ! ਇਕ ਵਾਰ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਜਾਨ ਤੋ ਪੇਹ੍ਲਾਂ ਜਦੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾ ਨੇਹਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਤੇ ਪ੍ਯੀ ! ਨੇਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਜੇ ਦੀ ਚੱਡੀ ਵਿਚੋ ਉਸਦਾ ਲਨ ਨਜ਼ਰ ਆ ਗਯਾ ! ਨੇਹਾ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਯੀ ! ਚੱਡੀ ਵਿਚੋ ਉਸਨੁ ਜੀਜੂ ਦੇ ਲਨ ਦਾ ਗੁਲਾਬੀ ਟੋਪਾ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ! ਪਹਲੀ ਵਾਰ ਨੇਹਾ ਨੇ ਲਨ ਵੇਖ੍ਯਾ ਸੀ ! ਲੰਬਾ ਤੇ ਮੋਟਾ ਲਨ... ਨੇਹਾ ਦੀਆ ਅਖ੍ਹਾਂ ਖੁਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖੁਲੀਆਂ ਰਿਹ ਗਯੀਆਂ ! ਜੀਜੂ ਜਿਵੇ ਨੇਹਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਉਤਰ ਗਯਾ ਸੀ ! ਓਦੋ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇਹਾ ਤੇ ਪ੍ਯੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲਨ ਲਕੋ ਲਯਾ ! ਨੇਹਾ ਵੀ ਪਰਦੇ ਪਿਛੇ ਲੁਕ ਗਈ ! ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਚ ਕਾਫੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਯਾ ਸੀ !
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਕਦੀਰ ਆਜ਼ਮਾਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ! ਉਸਨੇ ਸੋਚ੍ਯਾ ਨੇਹਾ ਨਾ ਪਟੀ ਤਾ ਉਸਤੋ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗ ਲਾੰਗਾ ! ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਬੈਠਕ ਚ ਗਯਾ ਤਾ ਨੇਹਾ ਉਸਨੁ ਦੇਖ ਕੇ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ! ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਗਯਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲਨ ਨੂ ਦਬਾਨ ਲੱਗਾ ! ਨੇਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥ ਤੇ ਕੋਈ ਪੋਲੀ ਜੇਹੀ ਟ੍ਯੂਬ ਦਾ ਆਭਾਸ ਹੋਯਾ ! ਨੇਹਾ ਨੇ ਜੀਜੂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖ੍ਯਾ ਤੇ ਨਾ ਚਾਹੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਹਥ ਪਿਛੇ ਕਰ ਲਯਾ !
" ਜੀਜੂ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰ ਲੋ , ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਵੀ ਜਾਣਾ ਹੈ ! " ਨੇਹਾ ਨੇ ਕੇਹਾ !
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਯਾ ਤੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਯਾ !
" ਜੀਜੂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ ! " ਇਹ ਕਹ ਕੇ ਨੇਹਾ ਓਥੋ ਚਲੀ ਗਈ !
ਨੇਹਾ ਗੁਮਸੁਮ ਗੁਮਸੁਮ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ !
"ਕੀ ਹੋਯਾ ਨੇਹਾ? ਧਯਾਨ ਕਿਥੇ ਹੈ ਤੇਰਾ ?" ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਨੇਹਾ ਨੂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਕੇਹਾ !
" ਅੰਦਰ ਤਾ ਚਲ ! ਅੱਜ ਤਾ ਕਮਾਲ ਹੀ ਹੋ ਗਯਾ ! " ਨੇਹਾ ਘਬਰਾਯੀ ਘਬਰਾਯੀ ਬੋਲੀ !
" ਕੀ ਹੋ ਗਯਾ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ?" ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਕੇਹਾ !
" ਯਾਰ ਜੀਜੂ ਦਾ ਲਨ ਤਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੋ ਕੁਛ ਲਾਲ ਲਾਲ ਵੀ ਹੈ " ਨੇਹਾ ਬੋਲੀ !
" ਅਛਾ ਤੂ ਕਿਵੇ ਵੇਖ੍ਯਾ ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ ! " ਖੁਸ਼ਬੂ ਚੋਂਕ ਕੇ ਬੋਲੀ !
" ਜੀਜੂ ਨਹਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਓਹਨਾ ਦਾ ਲਨ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਯਾ, ਮੈਂ ਲੁਕ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਜੀਜੂ ਨੇ ਮੈਨੂ ਲਨ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਫੜ ਵੀ ਲਯਾ! ਫਿਰ ਓਹ ਬੈਠਕ ਚ ਆਏ ਤੇ ਮੇਰਾ ਹਥ ਆਪਣੇ ਲਨ ਤੇ ਰਖ ਦਿੱਤਾ ! ਮੈਂ ਤਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਆਯੀ ! " ਨੇਹਾ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਚ ਬੋਲੀ !
" ਕਲ ਜਦੋ ਤੇਰੇ ਦੀਦੀ ਸਕੂਲ ਜਾਣਗੇ ਤਾ ਜੀਜੂ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਲਨ ਤੇਰੇ ਹਥ ਚ ਦੇਣਗੇ ! ਓਦੋ ਭਜ੍ਜੀ ਨਾ ! ਭਗਵਾਨ ਭ੍ਹ੍ਲੀ ਕਰੇਗਾ !" ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇਹਾ ਨੂ ਸਿਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ !
" ਓਹ ਖੁਸ਼ਬੂ ... ਓਹ ਮੈਨੂ ਚੋਦ ਦੇਣਗੇ ?" ਨੇਹਾ ਨੇ ਪੁਛਿਯਾ !
ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਨੇਹਾ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਦਬਾਨ ਲੱਗੀ !
" ਹਾਏ ਯਾਰ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ! ਪਰ ਥੋੜਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਕਰ !" ਨੇਹਾ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਬੋਲੀ !
ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇਹਾ ਤੇ ਚਿਤੜਾ ਤੇ ਹਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ !
" ਇਹ ਨਾ ਕਰ ਯਾਰ ! ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਲਾਗ ਰਿਹਾ ਹੈ " ਨੇਹਾ ਬੋਲੀ!
" ਅਛਾ ਜਦੋ ਜੀਜੂ ਦੇ ਲਨ ਅੰਦਰ ਜਾਏਗਾ ਤਾ ਕੀ ਕਰੇਂਗੀ ?" ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ ੧
" ਅਛਾ ਦੱਸ ਨਾ ! ਹੋਰ ਕਿਥੇ ਕਿਥੇ ਲਨ ਜਾਏਗਾ ਮੇਰੇ? ਜੀਜੂ ਸਚ ਵਿਚ ਮੈਨੂ ਚੋਦ ਦੇਣਗੇ ?"
ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਕੇ ਨੇਹਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹਥ ਲਗਾਯਾ ! ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਕਾਫੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ !
" ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ?" ਨੇਹਾ ਬੋਲੀ !
" ਪਾਗਲ ਇਹੀ ਤਾ ਫੁੱਦੀ ਹੈ ! ਇਥੇ ਹੀ ਤਾ ਲਨ ਜਾਏਗਾ ! ਲੇਟ ਜਾ ਮੈਂ ਦਸਦੀ ਹਾਂ ਕਿਵੇ ਚੁਦਾਈ ਹੋਏਗੀ ਤੇਰੀ ਕਲ ! ਲੇਟ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦੇ !"
" ਕਪੜੇ ਕਯੋਂ ? ਇਸ ਤਰਾਂ ਤਾ ਮੈਂ ਨੰਗੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ "
" ਤਾ ਫਿਰ ਚੁਦੇੰਗੀ ਕਿਵੇ? ਜੀਜੂ ਵੀ ਤਾ ਨੰਗੀ ਕਰਕੇ ਹੀ ਲਨ ਦੇਣਗੇ ! ਚਲ ਪਹਲਾ ਮੈਂ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰਦੀ ਹਾਂ ! ਫਿਰ ਤੂ ਉਤਾਰੀ !"
ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀੰਸ ਉਤਾਰੀ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਚੱਡੀ ਵੀ ਨੀਚੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ! ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਟੋਪ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ! ਨੇਹਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ! ਖੁਸ਼ਬੂ ਓਹਨੁ ਘੂਰ ਰਹੀ ਸੀ !
" ਐਂਵੇ ਨਾ ਕਰ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮੈਨੂ ਸ਼ਰਮ ਆ ਰਹੀ ਹੈ " ਨੇਹਾ ਬੋਲੀ
" ਚਲ ਹੁਣ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦਿਖਾ ਮੈਨੂ !"
" ਪਾਗਲ ਹੋ ਹ੍ਯੀ ਹੈ ? ਮੈਂ ਨਹੀ ! "
" ਫਿਰ ਚੁਦੇੰਗੀ ਕਿਵੇ? ਲਨ ਕਿਥੇ ਜਾਏਗਾ ?"
ਨੇਹਾ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਲ ਸੁਰਖ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਦਰਾਰ ਖੁਲ ਗਯੀ ! ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਬ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਪਾਈ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਚਟਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ !
" ਖੁਸ਼ਬੂ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ! ਮੈਂ ਤਾ ਮਰ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗੀ !"
ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਨੇਹਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਨੇਹਾ ਝੜ ਗਈ ! ਨੇਹਾ ਪਹਲੀ ਵਾਰ ਹੀ ਝੜੀ ਸੀ !
" ਹਾਏ ਮਰ ਗਯੀ ! ਆਹ ਉਫ ... " ਨੇਹਾ ਬੋਲੀ !
" ਚਲ ਹੁਣ ਕਪੜੇ ਪਾ ਲੈ ਤੇ ਘਰ ਜਾ "
" ਯਾਰ ਜੀਜੂ ਸੱਚੀ ਮੈਨੂ ਚੋਦ ਦੇਣਗੇ ਨਾ ?"
" ਦੇਖ ਲੈ ! ਜੀਜੂ ਜਿਥੇ ਵੀ ਲਨ ਪਾਨ ! ਮੁੰਹ ਚ ਭਾਂਵੇ ਫੁੱਦੀ ਚ ਭਾਂਵੇ ਬੁੰਡ ਚ ! ਚੁਪ ਚਾਪ ਪਵਾ ਲਯੀ ! ਨਖਰੇ ਨਾ ਕਰੀ ਜ਼੍ਯਾਦਾ !"
ਬਾਕੀ ਦੀ ਕਹਾਨੀ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ......
